Woordje van de aalmoezenier
Goede vrienden allemaal.
De leiding heeft me gevraagd een tekst te maken om op onze site te plaatsen. Ik dacht :” De viering van 40 jaar Scouts en Gidsen op Boseind is misschien een goede gelegenheid. Hier is mijn bijdrage dan.”
Er is zo een periode in een mensenleven dat men graag verjaart. Zeker als daaraan gekoppeld is dat men kan uitgaan zonder dat er een meerderjarige bij moet zijn. Maar vanaf een bepaalde leeftijd bekruipt je dat onwennig, misschien beangstigend gevoel, telkens als je verjaart: “Oh al zo oud….” Of sommigen zeggen: “Ik durf niet zeggen hoe oud ik ben.”
Van de andere kant : ge zijt maar zo oud als ge zelf wilt. Want ouder worden daar kun jezelf voor kiezen. Ofwel wordt je een oude brombeer die in het verleden is blijven steken ofwel vind je dat de tijd gekomen is om niet meer om te kijken maar om te waarderen en gelukkig te zijn om alles wat nog allemaal kan.
Bij een viering van 40 jaar borrelen zeker herinneringen aan vroeger op. Dat hoort er nu eenmaal bij , want het verleden bindt ons aan elkaar en doet ons zeggen: “Weet ge het nog ….” Het kamp in Wan Spineux. Wat kostte toen de weide? 4000 BEF. Vandaag de dag kan het oplopen tot 700 euro exclusief toeristen taks.
Heel de Ardennen hebben de jongens doorkruist: van Erezee naar Solwaster, naar Xhoffraix; van Neerpelt naar Brisy, Stoumont, Opont, Recht, La gleize om er maar enkelen op te noemen.
En weet ge het nog…? De camion van de gemeente bracht het materiaal naar de kampplaats. Op dezelfde dag vertrokken camion en leden…. En de eerste avond kookten de verkenners op hun vuur voor het avondeten.
Nu hebben jongens en meisjes ieder een oplegger nodig om het materiaal te vervoeren, kostprijs: 1000 euro. Gelukkig heeft de gemeente een puntensysteem ontwikkeld waardoor we goed gesubsidieerd worden.
Zoals de maatschappij geëvolueerd is, zo zijn de boeren in de Ardennen ook geëvolueerd; zo is de werking van scouting, zo is alles rond de jeugdbeweging mee geëvolueerd.
Weet ge het nog……?
Goede vrienden, alles vliegt voorbij, zoals een straaljager in de blauwe lucht altijd vooruit op de vleugels van de jaren, een witte streep van herinnering achter zich latend,……met de zekerheid dat wat voorbij is, nooit meer terug komt.
En voor al wat voorbij is zeggen we dank U. Voor al die mensen van vroeger en nu en daar tussen. We zijn fier op heel het gebeuren.
Ook kan ik niet voorbijgaan aan enkele pijnlijke gebeurtenissen. Tijdens deze veertig jaren hebben we ook afscheid moeten nemen van enkele leidsters en leiders. Ik wil ze nog eens onder de aandacht brengen: Paul Beckers, Lei Schurgers, Rita Haneveer, Gerard Thijs, Mieke De Laat en Kelly Jans. Ook zij hebben hun steentje bijgedragen aan de start en de uitbouw van de Scouts en Gidsen op Boseind.
Goede vrienden. De viering van 40 jaar is geen eindpunt, neen, maar laten we doorgaan met de goede zaak, laten wij onze bijdrage leveren op de plaats waar wij staan, met behulp van ons spreken, onze talenten, onze goede wil, onze ervaringen, onze dromen, ons geloof.
Als de Heer het mij toestaat hoop ik er nog bij te zijn bij de viering van vijftig jaar.
Gaston Meuwis
Aalmoezenier.

